Ik hou van U, o Heer,
U bent mijn Rots,
mijn Sterkte, en mijn Bevrijder.
Mijn God, mijn Rots, bij wie ik schuil,
mijn Schild en mijn vaste Burcht.
Ik riep tot U, o Heer, en werd gered.
U bent waardig,
zo waard dat wij U prijzen.

                                                               Jeugd

De betrokkenheid van jongeren bij de kerk, heeft veel te maken met de opbouw en de kwaliteit van het jeugdwerk. Goed jeugdbeleid én goed op elkaar afgestemd jeugdwerk maken dat jongeren natuurlijker doorstromen van het ene onderdeel naar het volgende onderdeel. Veel uitval ontstaat doordat er geen natuurlijke overgang zit tussen bijvoorbeeld de zondagsschool,de catechese en de kerdienst. Het is een utopie om te denken dat jongeren zich kunnen vinden in de huidige kerkdiensten.  Als deze overgangen geen duidelijkheid geven qua leeftijd maar ook qua inhoud en doelstelling, loop je een grote kans dat tieners of jongvolwassenen afhaken. Vaak zijn de overgangen onduidelijk (kerk) en onpersoonlijk (ouders). Ook dit werkt ten nadele van de doorstroom.

Een goede structuur en een goed jeugdbeleid komt de kwaliteit van het jeugdwerk ten goede.

Als er voor tieners geen goed jeugdwerk is georganiseerd, en er dus geen groep is ontstaan, is het heel moeilijk om voor de 16 jarige leeftijd weer iets te organiseren. Zo,n groep heeft niet veel met elkaar. Het voortraject bepaalt voor een groot gedeelte de mogelijkheden, zie een klas die tot het voortgezet onderwijs met elkaar optrekt. Investeren in zondagsschool en tienerclub zijn daarmee tegelijk investeringen in het jeugdwerk voor jongvolwassenen.

Eigenlijk zou iedere gemeente het moeten doen; Gewoon eens even lekker dromen over de ideale gemeente met jeugd en jongeren en vervolgens concreet stappen zetten in de richting van dat ideaalbeeld. Wat is onze droom? Wat is er op dit moment? Wat slaat aan? Wat moeten we afschaffen? Wat gaan we voor nieuwe dingen doen? Jeugdbeleid schrijven werkt verhelderend en is professioneel. En uiteindelijk geeft het perspectief voor de toekomst De vraag is dan, willen wij jong en oud hierin investeren en willen wij persoonlijk offers brengen en veranderingen ervaren. Maar het is mogelijk om de gemeente tot bloei te krijgen.

Bent u/jij nieuwsgierig geworden neem dan contact met mij op.

 Nederlands Indië

De gechiedenis van Nederlands Indië heeft veel impact gehad in veel levens van mensen. Graag wil ik mijn beleven over de tijd van de Japanse bezetting van Indonesië met anderen delen.

Ik ben geboren in Tjimahi ( Java) waar mijn vader gelegerd was als K.N.I.L. militair. Al snel kregen we, als gezin,  te maken met de verschrikkingen van de Japanse bezetting en de tijd dat mijn vader naar Birma werd gevoerd.

Mijn vader, Anne Broekman, is geboren in 1e Exloermond. Hij is opgegroeid thuis op de boerderij van zijn vader Jan Broekman met nog 2 zusjes en 5 broers. Als snel werd duidelijk dat Anne niet met de boerderij verder wilde en heeft hij toen de H.B.S. Ubbo Emmius op Stadskanaal bezocht en is daar afgestudeerd. In die periode, 1933,  werd er door de regering een oproep geplaats aan jonge mensen om een aantal jaren als militair naar Nederlads Indie te gaan. Dat leek hem wel wat en heeft hij in Breda een opleiding gevolgd aan de K.M.A. Koninklijk Millitaire Acedemie.

In de zomer van 1934 is Anne naar Nederlands Indie vertrokken. Hij werd daar gelegerd in Tjmahi, mijn geboorteplaats,een kleine legerplaats vlakbij Bandung. Goede jaren heeft hij daar gekend, vooral toen hij daar zijn toekomstige vrouw ontmoette, Marianne Gilles dochter van Lo Gilles en Salome Hetarie. In 1939 zijn ze verloofd. 

Mijn moeder

           Papa en mama  

In 1940 zijn ze getrouwd. Al snel kwamen mijn broer Jan en ik zelf op de wereld. Een dreigende wereld, verstoorde het geluk, omdat Japan dreigde in te vallen in Indonesie. Dit gebeurde dan ook en Nederland, hoewel ze zich kranig gedroegen waren niet bestand tegen de overmacht van Japan. Mijn vader werd afgevoerd naar Birma, naar die vreselijk spoorweg, om daar slavenwerk onder vreselijke omstandigheden te verrichten. Zijn gezin heeft geen afscheid van hem kunnen nemen. 

Mijn moeder, mijn broer en ik kwamen terecht in het Jappenkamp aan de Sappeursweg in Tjimahi. Er zijn geen woorden voor om aan te geven hoe mensen, en daardoor ook gezinnen, stelselmatig werden gebroken. In augustus 1945 kwam de bevrijding in Indonesie en kwamen wij te wonen aan de Gemberweg. Vanaf dat moment heeft het nog 8 maanden geduurd voordat mijn vader de reis had volbracht van Birma naar Tjimahi. In april 1946 mocht hij zijn gezin weer begroeten. Hij was altijd een grote sterke man geweest en probeerde al snel zijn werkzaamheden als Sergeant majoor bij de Genie weer op te pakken.

Hij kreeg in September, als gevolg van het Jappenkamp in Birma, een hersensvlies ontsteking en is toen snel overleden

Na de begrafenis heeft mijn moeder besloten, ook n.a.v. de spanningen die ontstaan zijn in het land, om naar Nederland te vertrekken. 6 december 1946 om 18.00 uur stapte ik uit de bus in 1e Exloermond. Opa en grootmoe, de ouders van mijn vader, heette ons hartelijk welkom. Het was winter en er lag sneeuw. Ik had het nog nooit gezien laat staan aangeraakt.

In 1e Exloermond hebben we een aantal fijne jaren gehad bij een stel fantastische mensen als het gezin was waar mijn vader is uit gekomen.

Dit is in het kort mijn verhaal. Al valt nog zoveel te vertellen.Graag houd ik mij aanbevolen om te komen spreken over die tijd. Een grote boekentafel zal mij daarbij vergezellen.

Oproep.                                                                                        

Tevens wil ik een oproep plaatsen aan mensen die vanuit het verleden iets met Indonesie hebben en er graag nog een keer heen willen. Ik ben reisleider naar verschillende landen en graag wil ik u/jou begeleiden, ook vanuit mijn proffessie als geestelijke hulpverlener, naar de voor u,jou bekende plaatsen op Java. Heeft u belangstelling reageer dan even via deze site of via mijn e mail adres. Heeft u verder gaandel belangstelling wacht er dan niet te lang mee.

 Het schip de Oranje waarmee wij in 1946 werden gerepatrieerd naar Nederland

Reizen naar Israël